บทที่ 9 ตอนที่ 8
ตอนที่ 8
ขณะที่เวลาผ่านไปเรื่อย ๆ ตั้งแต่มื้ออาหารจนเกือบจะพลบค่ำ แบร์ไม่ยักเห็นผัวคนไหนโทรหาเมียหรือส่งข้อความถามไถ่เลยสักคน จนเกิดความสงสัย เพราะอะไร ทำไม พวกมันไม่เป็นห่วงเมียตัวเองกันบ้างเหรอ
'อยู่ห่างกันแค่นี้เองเฮีย ให้ผู้หญิงเขาสนุกกันเถอะ'
'พวกผู้หญิงไม่เหมือนเรา ๆ เราเจอ เรารู้จักกันมานาน แต่ผู้หญิงเขาเพิ่งรู้จักกันไม่กี่ปี ปล่อยให้ทำความสนิทสนมกันไปเถอะ เดี๋ยวถ้ามีอะไรไม่ชอบมาพากล คงมีสายเรียกเข้าเอง'
'ไว้ใจได้เฮีย ถึงจะดูไม่ค่อยน่าไว้ใจก็เถอะ' หมายถึงพวกผู้หญิงเวลาอยู่ด้วยกันนะน่ะ
หลังฟังความคิดคนมีเหตุผลที่สุดในธรีพี เขาอ๋อแทบบถึงบางอ้อ
ก็จริงอย่างมันว่า
ผู้หญิงแต่ละคนต่างก็เป็นคนแปลกหน้าที่รู้จักเราก่อน ก่อนจะมารู้จักกัน ต่างจากเราที่มั่วสุมกันแล้วไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ตั้งแต่ยังไม่มีเมีย จนมีเมียมีลูก
"ถ้าแอลอยู่ที่นี่แล้วมีความสุข กูคงจะย้ายมาอยู่เร็ว ๆ นี้ มึงคิดราคาตามตลาดได้เลยนะ"
"ตลาดหลักทรัพย์?"
"ตลาดสดแบบไอ้บูมอะ อย่าคิดกูแพงนัก ลูกกูเป็นผู้หญิง ต้องแต่งหน้าแต่งตัว" เขาจำเป็นต้องดักทางไว้ก่อน เดี๋ยวไอ้ภูมิมันพูดตัวเลขกลม ๆ มาแล้วไม่มีปัญญาจ่าย คงขายขี้หน้าน่าดู
"ผมไม่อะไรมากหรอก ที่นี่สร้างได้เพราะเงินหลาย ๆ คนมารวมกัน ถ้าให้ผมลงทุน ลงแรงคนเดียว ป่านนี้คงเป็นขอทานนั่งอยู่หน้าบ้านไปแล้ว"
"ถ้าเป็นขอทานก็ไม่แปลก มึงสร้างซะใหญ่โตขนาดนี้"
"ก็เรามีครอบครัวใหญ่ บ้านก็ต้องใหญ่ตาม อยู่กันแบบนี้ มีระยะห่าง มีพื้นที่ส่วนตัว จะได้ไม่อึดอัด"
"ถูกของมึง"
"เฮียจะย้ายมาเมื่อไหร่ย้ายมาได้ตลอด ครึกครื้นดีนะ ชั้น 4 ของเล่นเยอะ"
"แล้วเรื่องทำความสะอาดบ้าน ดูแลบ้าน ใครจัดการ"
"ผมมีแม่บ้าน มีเยอะ มีหลายคน จะเรียกใช้ก็ได้ ไม่เรียกก็ได้ เวลาแบบนี้ไม่ค่อยเห็นหรอก ส่วนใหญ่ทำความสะอาดตอนกลางคืน"
"มีแบบนี้ด้วยเหรอวะ?" ทำไมไม่เคยรู้มาก่อน
"เพื่อความเป็นส่วนตัวของเจ้านายไงครับ"
"เออ ก็จริงของมึง"
"แต่ถ้ากลางคืนได้ยินเสียง กุกกัก แปลก ๆ ไม่ต้องกลัวผีหลอกนะ เสียงทำความสะอาดแหละครับ"
"ห้องนอนล่ะ?" แม่บ้านทำให้ตอนไหน
"ส่วนใหญ่ตอนผมกินข้าว ไม่ก็ตอนอยู่ร้าน ผมบอกแล้วไง ผมจ้างแพง เฮียไม่ต้องห่วง ถึงจะเป็นแม่บ้าน แต่ไหวพริบดีกันทุกคนเลยนะ"
"ก็ตั้งแต่มา กูยังไม่เห็นใครสักคน"
"เวลาเราใช้ชีวิต เป็นเวลาพักของเขาไงครับ" พูดแบบนี้ก็ไม่ถูกทั้งหมด แค่ระหว่างนี้ ยังไม่ต้องหยิบจับอะไรมากนัก มาหนักก็ตอนเราแยกย้ายกันไปนอนต่างหาก ถึงตอนนั้นแหละ เป็นเวลาทำงานของจริง
แบร์นั่งพูดคุยกับเจ้าของบ้านพักใหญ่ ถึงได้เห็นสองหนุ่มเดินขนาบข้างกันออกจากลิฟต์มา ใบหน้าบึ้งตึง
"ป๋า ทำไมม้าไม่ให้ผมกับน้องเล่นน้ำ" ซูมถามเสียงราบเรียบ มองไปทางลิฟต์ที่เพิ่งเดินออกมา
"ทำไมผมไม่ได้เล่นน้ำอะลุง ผมเจอพี่สาวคนสวยด้วยนะ" ไคเซ็นรีบทิ้งตัวลงนั่งเบียดผู้เป็นลุง กระซิบกระซาบพอให้ได้ยินกันสองคน
"ใครคือพี่สาวคนสวย?" ภูมิถามหลานชายแล้วหันไปสบตาถามลูกชาย
"ได้ยินน้ารักเรียกน้องแอล ชื่อแอลมั้ง" ซูมตอบแล้วเดินเลี่ยงไปเปิดตู้เย็น หยิบน้ำซ่า ๆ ออกมากระดกดื่ม ปล่อยให้ไคเซ็นงอแงตรงนั้นคนเดียว
"โคตรน่ารัก สักนมด้วย" ไคเซ็นชมอย่างคนไม่รู้ว่าเจ้าของพี่สาวคนสวยนั่งอยู่ข้างลุงภูมิตอนนี้
"หึ เชื้อพ่อมึงแรงเนอะ" แบร์กลั้วหัวเราะมองลูกชายคนโตของไอ้ไคซ์ที่ชมเมียเขาไม่ขาดปาก อายุแม่งก็แค่นี้ หมอยขึ้นหรือยังก็ไม่รู้ รู้ดีไปหมด โตเกินวัยฉิบหาย
"ใครอะลุง" กระซิบถามลุงว่าผู้ชายที่พูดถึงเขากับป๋าเมื่อครู่นี้คือใคร
"เจ้าของพี่สาวคนสวย" ภูมิตอบหลานชาย ไคเซ็นเหวอไปครู่หนึ่ง ก่อนจะม้วนตัวหันกลับไปทางที่เดินมาพร้อมซูม
ลำพังได้ยินคำตอบแล้วเดินหนียังไม่เท่าไหร่ แต่ประโยคที่ไคเซ็นตะโกนบอกพี่ชายนี่สิ..
"ไอ้ซูม! กูอกหัก พี่สาวคนสวยมีแฟนแล้ว"
เสียงคร่ำครวญของเด็กน้อยทำผู้เป็นพ่อขำลั่นเสียงดังกันทั้งบ้าน เสียงหัวเราะที่สะใจที่สุดเห็นจะเป็นเจ้าของพี่สาวคนสวยที่ไคเซ็นพูดถึง
"สมควร เล่นรุ่นใหญ่ตลอด เพลา ๆ บ้าง เชื้อพ่อมึงอะ" ขุนเดินผ่านหลานชายเลยลูบหัวไอ้เด็กกระโปกไปที เชื้อพ่อมันแรงจริง ๆ ยิ่งจับคู่พี่น้อง ซูม ไคเซ็น เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยเชียว
ทีแรกพวกเขาตั้งใจจะเลี้ยงเด็ก ๆ อย่างทะนุถนอม แต่นานวันเข้า เหนื่อยกาย เหนื่อยใจยังไงก็ไม่รู้ที่ต้องปั้นหน้า ปั้นคำพูดสวยหรู เลยตกลงกัน 'เลี้ยงลูกเหมือนเพื่อน' ดีกว่า ส่วนไอ้ที่ทะนุถนอมนั้นไว้ใช้กับลูกสาว หลานสาวก็พอ
เด็กผู้ชายมันต้องเลี้ยงเหมือนเพื่อน เลี้ยงลุย ๆ แต่ถ้าโตมาแล้วหน่อมแน้มแบบไอ้บูม โดนกูเล่นแน่!
ไม่สนหรอกจะเป็นลูกกูหรือลูกใคร
เกิดเป็นเด็กธรีพี รังแกคนอื่นได้ แต่ห้ามให้คนอื่นมารังแกเว้ย!
"ก็รุ่นเดียวกันไม่มีนม อาให้ผมมองอะไร"
"ชีวิตนี้มึงกะจะมองแต่นมสาวหรือไงไคเซ็น"
"ผมมองตูดด้วย แค่ไม่ได้พูด"
"กวนตีน!" พูดจาวอนตีนไม่ต่างจากไอ้ตัวพ่อจริง ๆ
"ลูกกู เหมือนกูเป๊ะ!" ไคเซอร์ยิ้มอย่างภาคภูมิใจ เชื้อพ่อมันแรงจริง ๆ แต่แรงผิดที่ไปหน่อย แถวนี้มีแต่น้า ๆ ป้า ๆ ทั้งนั้น มึงจะจีบเมียลุง เมียอาไม่ได้โว้ย ไคเซ็นเอ๊ย
"ปากดีเหมือนพ่อด้วยมั้งน่ะ" แบร์พูดตามหลัง หลังจากเด็กสองคนหายเข้าไปด้วยกันในลิฟต์อีกครั้ง จนผู้เป็นพ่อตอบ
"ก็ลูกพ่อนี่ครับ ลูกชายคนแรกด้วย ยิ่งกว่าถ่ายเอกสารอีก"
"สงสารภัส คงหนักใจมาก"
"ตอนนี้ไม่แล้ว เด็ก ๆ เริ่มโต รู้แล้วคนไหนจีบได้ คนไหนจีบไม่ได้"
"ยังไม่สิบขวบด้วยซ้ำ จีบสาวเป็นแล้ว?"
"เด็กสมัยนี้ไฟแรง"
"เดี๋ยวสิบสองก็ปี้กันแล้วมั้ง" บูมพูดลอยหน้าลอยตา ไม่สะทกสะท้านต่อสีหน้าแววตาใครทั้งนั้น ก็กูพูดจริงนี่หว่า พวกมึงไม่ดูข่าวกันบ้างเหรอ ความหงี่มันเข้าใครออกใครที่ไหน
สัญชาตญาณมนุษย์ก็ต้องเ ย .สกันอยู่แล้วปะ
เพียะ!
ปลื้มเดินอุ้มลูกสาวตรงดิ่งมาตบปากไอ้คนปากมากดังเพียะ ปากแบบไอ้บูมสมควรโดนตบให้เลือดกลบปากเลยด้วยซ้ำ คำพูดมันแต่ละอย่าง ฟังได้ซะที่ไหน
รู้ทั้งรู้ เจ้าขาขี้สงสัย ยังเสือกพูดปากไม่มีหูรูดอยู่ได้
"ปากสัดจริง ๆ เลยมึง"
"เอ้า! กูผิด?" โดนตบปากแบบงง ๆ กูผิดอะไรครับเนี่ย!
"ยังไม่สำนึก หลังมือสักทีดีไหม คนแบบมึง" แบร์ขมวดคิ้วว่าให้น้องชายตัวดี มันกับไอ้โฬมควรปากเรียกตีนเหมือนกันมาก โชคดีนะที่ไม่เป็นเพื่อนกัน เพราะถ้ามันสองคนเป็นเพื่อนกัน อยู่ด้วยกัน คงไม่มีโอกาสได้มีเมียมีลูกอย่างทุกวันนี้หรอก ไม่โดนกระทืบตายตอนเรียน ก็โดนตอนกำลังใช้ชีวิตนี่แหละ
"เออ กูทำอะไรก็ผิด อย่าให้กูถูกบ้างแล้วกัน!"
"เพลา ๆ หน่อยก็ได้ ปากมึงอะ ลูกก็อยู่ หลานก็อยู่ อย่าสันดานหมาให้มากนัก" ภูมิเดินส่ายหน้ามาตบบ่ากระซิบบูม เขาอยากให้มันคิดก่อนพูดสักนิด ทว่าคำตอบที่ได้ยิน คงเกินเยียวยาแล้วจริง ๆ
"กูก็เป็นของกูแบบนี้มาตั้งนานแล้วปะ ทำไมเพิ่งมาเดือดร้อน?" ขณะพูดเขากวาดตามองรอบ ๆ ทุกคนต่างก็ถอนหายใจ ส่ายหน้า เดินหนีไปคนละทิศคนละทาง แบบนี้หมายความว่าอะไร
อยากให้เขาเปลี่ยนนิสัยเหรอ ไม่ได้แล้วปะ! ใช้นิสัยนี้มาสามสิบกว่าปีจะให้เปลี่ยนตอนนี้เหรอ ไม่ได้หรอก กูทำไม่ได้ ทำไม่ได้โว้ย!
"ใครมีปัญหาก็จัดการตัวเองนะ ส่วนกูไม่มีปัญหา สบายดี สบายใจด้วย"
"เรื่องของมึงเถอะ" ประโยคนี้แบร์เป็นคนพูด เขารู้ ทุกคนก็คงอยากจะพูดเหมือนกัน แต่อย่างว่า ไอ้บูมมันเอาแต่ใจตัวเองแบบนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไร จะให้เปลี่ยนให้ปรับคงยาก ทางเดียวที่พอจะทำได้คงต้องให้เมียมันมาตบปากมันเองแล้วแหละ
"บ้าให้หน่อยหน่อย สงสารบีเลิฟ" ปลื้มยืนคลึงขมับพูด จนเมื่อหันไปมองเสียงกรี๊ดกร๊าด เขาว่า..คงไม่ทันแล้วแหละ บีเลิฟน่าจะซึมซับนิสัยพ่อมาเต็ม ๆ
ดูทำเข้า ยืนเอามือล้วงตูดตัวเองแล้ววิ่งไปให้คนอื่นดม มีอย่างที่ไหน ถ้าไม่ใช่ลูกไอ้บูม
เห็นแล้วท้อรอเลย ไม่ต้องรอโตกว่านี้หรอก มั้งนะ
ลูกพ่อเหมือนพ่อ เหมือนมากจริง ๆ
